Utopijne marzenia | Blog (nie)dojrzałej kobiety
Utopijne marzenia .. 2014-07-11 ..20:12

Myślałam, że dorosłam... Myliłam się i to grubo. Wciąż popełniam te same błędy. Głupie błędy, których już żałuję i znowu przyjdzie mi za nie słono zapłacić. Dlaczego jestem taka słaba? Już raz dostałam za swoje i znowu. Znowu zrobiłam to samo! Umoralniam innych, a sama nie świecę żadnym przykładem. Muszę teraz siebie skrytykować. Może chociaż to pozwoli mi pójść po rozum do głowy. Wiem, że to będzie długa droga, bo odjechał sobie na wczasy w długą podróż. Na to wygląda. Przecież marzę o tym, co wszyscy. Chcę być tylko szczęśliwa! To tak wiele? :( Czasami za bardzo się staram, za bardzo chcę. Nie umiem przystopować. Dzisiaj wiem jedno: ciężko będzie mi w życiu już zawsze, bo wiem, że nigdy nie uwolnię się od swojej słabości. NIGDY. Chyba, że mnie strzeli grom z jasnego nieba, to może coś mi się w głowie przestawi. Póki co nie liczę na takie cuda natury. Piszę dość chaotycznie, zbiorowość moich stłumionych myśli. Tak naprawdę tylko ja wiem o co tu chodzi. Kiedyś myślałam, że jestem mądrzejsza... Owszem jestem, ale głupoty też mi nie brakuje i to w niemałych dawkach. Wdziera się niepostrzeżenie w najmniej chcianym dla mnie momencie i wszystko niszczy. Stawia mnie w tragicznej sytuacji. Cokolwiek zrobię, będę cierpieć. Nie uniknę tego. A może jest tak, jak kiedyś już pisałam? Może naprawdę jestem stworzona, aby cierpieć? Może moja teoria wcale nie była taka na wyrost? Wiem tylko, że znowu przyszedł czas, kiedy się sprawdza. Przez chwilę odzyskałam swoje życie, ale znowu je tracę. Po raz kolejny sama je sobie zakopuję. Staram się. Chcę mimo tak małych zasobów sił, złapać łopatę i je odkopać. Wykopać je spod ziemi i oczyścić z piachu, przywrócić je do stanu, kiedy było dobrym życiem. W powstałej natomiast dziurze zakopać wszelkie zło i głupotę, które we mnie drzemią. Zakopać i pozostawić tam na wieczność. Już nigdy ich nie brać ze sobą. Już nigdy.


"Marzenie o czymś nieprawdopodobnym ma własną nazwę. Nazywamy je nadzieją."


Dodaj komentarz



aga1107 .. 2014-07-12 .. 12:47
Dziękuję za komentarz do mojego wiersza, czytając twoją notkę zastanawiałam się,co ci napisać, tylko jedna rzecz przychodzi mi do głowy,pamiętaj że nigdy nie mówimy nigdy,a im więcej trudu tym więcej siły w człowieku . wszystkie przeciwności szlifuja serce i czynią z niego taki mały brylant, który jest najcenniejszą rzeczą jaką możemy mieć.

e-szablony
  e-blogi.pl  [Załóż blog!] rssSubskrybuj blogi
[Zamknij reklamy]